Recenzja

Morderstwa w Marble Hall

Jak napisać inteligentny kryminał? Ten kto zna odpowiedź na to pytanie już wygrał kontrakt z wydawcą, a na pewno znają ją Anthony Horowitz, który serią książek, których bohaterką jest Susan Ryeland udowadnia, że w dzisiejszych czasach, gdzie liczy się wartka akcja pełna krwawych scen można napisać, odnosząc przy tym międzynarodowy czytelniczy sukces powieść detektywistyczną rodem ze szkoły Agathy Christie czy George Simenona.

Kolejny raz Horowitz wykorzystuje w swoim kryminale technikę szkatułkowej powieści kryminalnej - powieść w powieści. Tym razem Atticusa Pounda zastąpił Eliot Crace, wnuk sławnej pisarki Margaret Chalfont, która twardą ręką niczym tutti di capi rządzi całą swoją rodziną. Susan po traumatycznych wydarzeniach, które nieomal pozbawiły ją życia regeneruje swoje siły na Krecie, wiążąc się z Andrasem. Ten rozwija swoje hotelarskie plany, co zupełnie obce jest zainteresowaniom i światu Suzan stając się powodem ich rozstania. Los czuwa na nią w osobie redaktora Michaela Flynna z wydawnictwa Caustom Books, który zleca jej redakcję nowej powieści o Atticusie Poundzie, zatytułowanej „Pünd: ostatnia sprawa”. Gdyby wówczas wiedziała, że wraz z przyjęciem tego zlecenia jej życie znowu będzie wystawione na ostateczną próbę, a tajemnice w niej zawarte mało jej nie zabiją, to pewnie znacznie dłużej zastanawiała by się nad przyjęciem zlecenia. 

Talent Horowitza ujawnia się raz po raz, gdy odtwarza atmosferę angielskiej prowincji, bogatych rezydencji, opisuje z detalami wystrój, przywiązuje wagę do przedmiotów, antyków. Tak jak Christie usypia naszą czujność, by po chwili zaskoczyć czytelnika świetnymi dialogami, szkicując przekonywujące psychologiczne postacie, z bogatą przeszłością. Zawarte we klejce drzewo genealogiczne rodziny Crace wyrasta z popękanego pnia wewnętrznych animozji, zazdrości, czy ukrywanej skrzętnie nienawiści. Właściwie wszyscy członkowie rodziny mieli powody by usunąć starszą panią z Marble Hall. Ale nie będę ujawniał faktów, żeby nie wprowadzić Państwa przypadkiem na trop zaplanowanych morderstw. Jedno jest pewne, a ręczę moim czytelniczym doświadczeniem, nie będziecie się nudzić, a ponad pięćset stronicowy kalejdoskop wydarzeń i sytuacji jakie zawarł w swojej powieści detektywistycznej Anthony Horowitz mimo powolnie rozwijającej się akcji, zajmą was tak, iż przestaniecie liczyć czas.
Reasumując, „Moderstwa w Marble Hall” godnie dołączają do dwóch poprzednich tytułów: "Morderstwa w Somerset" i „Morderstwa w Suffolk”,potwierdzając,  iż Horowitz jest w swojej życiowej formie.